Święta Edyta z Polesworth (w języku staroangielskim Eadgyth) to anglosaska mniszka z X wieku, czczona w opactwie Polesworth, w hrabstwie Warwickshire, w sercu dawnego królestwa Mercji. Średniowieczna tradycja utożsamia ją z siostrą króla Athelstana, wydaną za mąż za króla wikingów. Źródła o jej życiu są bardzo skąpe. Jej wspomnienie przypada 15 lipca.
Kim była święta Edyta z Polesworth?
Święta Edyta z Polesworth to postać dyskretna, znana przede wszystkim dzięki swojemu grobowi i kilku linijkom kronikarzy. Najstarszym świadectwem jest spis angielskich świętych sporządzony w języku staroangielskim około połowy XI wieku, tak zwany Secgan, który wskazuje miejsca spoczynku świętych tego kraju. Czytamy w nim w istocie: „Święta Eadgyth spoczywa w miejscu zwanym Polesworth, nad rzeką Anker”. To świadectwo potwierdza, że w XI wieku w Polesworth czczono już jako świętą jakąś Edytę. Cała reszta należy do późniejszych tradycji, które trzeba przedstawiać z ostrożnością. Kilka angielskich świętych nosiło to imię i zdarzało się, że mylono ich historie.

Księżniczka między dwoma światami
Na początku X wieku Anglia była podzielona między królestwa anglosaskie a terytoria opanowane przez wikingów. W 926 roku król Athelstan spotkał się w Tamworth z Sihtrikiem, wikińskim królem Yorku, i dał mu za żonę jedną ze swoich sióstr. To małżeństwo przypieczętowało sojusz polityczny i zakładało nawrócenie Sihtrica na chrześcijaństwo. Według Rogera z Wendover nawrócenie to nie trwało długo, a król wkrótce porzucił swoją żonę; w każdym razie zmarł już w 927 roku. Tradycja podaje, że księżniczka, która pozostała dziewicą, wróciła do Anglii i wybrała życie konsekrowane w Polesworth. Historycy uważają za prawdopodobne, że wdowa po Sihtricu wstąpiła do klasztoru, ale utożsamienie jej ze świętą z Polesworth pozostaje niepewne.
Kult świętej Edyty
Pamięć o Edycie jest związana z opactwem w Polesworth, wspólnotą mniszek założoną we wczesnym średniowieczu nad brzegami rzeki Anker. Klasztor został zniesiony w XVI wieku, podczas kasaty klasztorów zarządzonej przez króla Henryka VIII. Kościół dawnego opactwa, dziś kościół parafialny Kościoła Anglii, jest nadal poświęcony świętej Edycie, podobnie jak kościół w Tamworth, mieście, w którym zawarto małżeństwo w 926 roku. Jest czczona jako święta w Kościele katolickim, a jej pamięć zachowują także Kościół Anglii i prawosławni. Przedstawia się ją jako mniszkę albo ksienię.

Czego uczy nas święta Edyta z Polesworth?
O świętej Edycie wiemy przede wszystkim to, że była kochana i otaczana modlitwą tam, gdzie spoczywa. Jeśli tradycja mówi prawdę, jej życie naznaczyło małżeństwo zawarte z powodów politycznych i porzucenie, zanim odnalazła pokój w życiu konsekrowanym. Mogą się do niej modlić ci, których życie wywróciły decyzje nienależące do nich, osoby porzucone, a także wszyscy proszący o pokój między narodami.
Gdzie modlić się do świętej Edyty z Polesworth?
- Polesworth (Warwickshire, Anglia): kościół dawnego opactwa, który jest jej poświęcony.
- Tamworth (Staffordshire, Anglia): kościół pod jej wezwaniem, w mieście, w którym zawarto małżeństwo w 926 roku.
Warto poznać także
- Święta Edyta z Wilton, inna angielska księżniczka, która w X wieku została mniszką.
- Święty Dunstan z Canterbury, wielki reformator angielskiego życia monastycznego w X wieku.
- Święta Hilda z Whitby, wielka anglosaska ksieni.